Sećanja i izvodi iz dnevnika monaha Arsenija o njegovom najboljem prijatelju iz mladosti, slikaru Dušanu Gerziću Geri. Učinjen je i pokušaj da se objasni odnos između religije, moderne umetnosti i današnjeg vremena. Sećanja na generaciju umetnika i rokera sa beogradskog asfalta, koja je umrla mlada, mogla su da budu zanimljiva kao autentično svedočanstvo o jednom vremenu i krugu kojem je i sam otac Arsenije u mladosti pripadao. Međutim, utisak prilikom čitanja kvari naglašena tendencioznost religijskog porekla u objašnjavanju složenih pojava i pojmova koji čine modernu umetnost, kao i jednodimenzionalnost glavnih aktera knjige kao posledica toga.